گزارشی به بهانه هفته نیکوکاری

اسطوره‌های بخششی که مشکلات زندگی شخصی هم نمی‌تواند حس احسان و نیکوکاری را از آنها بگیرد

تاریخ انتشار : شنبه - ۱۴ / اسفند / ۱۳۹۵
Share/Save/Bookmark
روح‌های خستگی‌ناپذیر مهربانی در شهر و کشور ما بی‌شمارند، کمیل‌هایی که سلامتی‌شان را در راه مهربانی می‌دهند و یا انسان‌هایی که تمام جوانی‌شان را در این راه فدا می‌کنند، شهر پر است از انسان‌های لبریز عشق.
اسطوره‌های بخششی که مشکلات زندگی شخصی هم نمی‌تواند حس احسان و نیکوکاری را از آنها بگیرد
 

به گزارش خبرنگار سفیر هراز،

روزهای آخر سال بیشتر به سراغ آرزوهای به زمین مانده و کارهای نکرده می‌رویم، به سراغ بخشش، مهربانی، نگاهی به داشته‌هایمان و به نداشته‌های انسان‌های دیگر.

 

آخر سال است و دوست داریم این سال با شادی تمام و سال جدید با آرزوهای جدید برای همه شروع شود.

 

در آخر سال به فکر اشک‌هایی که از سر نداری و رنج بر  لوح زندگی ریخته شدند باشیم، دست‌های بی‌نیرو، پاهای ناتوان، دل‌های مضطرب، خانه‌های سرد، روزهای تاریک، اتاق‌های بی روح که همه در آرزوی یک موجی از امید  به دریچه  لطف خدا نگاه می‌کنند تا دست‌هایی بیاید و روح خسته آنها را الطیام بخشد.

 

از سال 69 تا به امروز جشن ملی نیکوکاری با مشارکت اقشار مختلف مردم انقلابی از ۱۴ تا ۲۱ اسفند ماه به منظور کمک به خانواده‌های محروم و نیازمند طرح جمع‌آوری کمک‌های خیرین و توزیع آنها توسط کمیته امداد برگزار می‌شود.

جشن عاطفه‌ها فرصتی برای عشق‌ورزی و مهربانی
 

قرآن مجید اجر و مزد انفاق در راه خدا را 700 برابر بیشتر می‌داند و نیز می‌فرماید: اگر چیزی را در راه او انفاق کنید، خداوند عوض آن را می‌دهد و جای آن را پر می‌کند و او بهترین روزی دهندگان است.


جشن عاطفه‌ها فرصتی است برای عشق‌ورزی و مهربانی به کسانی که نیازمند دستان گرم همنوعانشان هستند.


امروز در کشور آمریکا، بخشش و اوقاف حتی یک رشته تحصیلی می‌باشد که در سطوح دکترا و کارشناسی ارشد مدارک ارائه می‌دهد.

 

جشن نيکوکاری که برای زدودن چهره فقر برگزار می‌شود، تجلی بزرگی از عشق و اکرام است، مهربانی  مردم فهيم ايران در اين روزهای آخر سال، ستودنی است.

 

فرشته قبادی کارشناس ارشد ادبیات عرب، مدرس دانشگاه، نماینده جمعیت بانوان فرهیخته استان مازندران در شهر آمل، مدیر موسسه خانه قرآن شمس الضحی و موسس انجمن حمایت از معلولان ذهنی الزهرا آمل است.

 

وی با تلاش زیاد توانسته یک موسسه خیریه برای بچه‌های معلول ذهنی و خانواده‌های آنها تاسیس کند، خانواده‌های این بچه‌ها گاهی در تامین منابع اولیه زندگی درمانده می‌شوند و به نان شب خود نیز محتاج و از امکانات زیادی محروم هستند.

 
بار مشکلات زیاد زندگی شخصی نتوانست حس احسان و نیکوکاری را از من بگیرد

این بانوی خیر آملی تنها به کمک مالی بسنده نمی‌کند بلکه پای درد و دل آنها نیز می‌نشیند و به حرف‌هایشان گوش می‌دهد، با اشک‌هایشان اشک می‌ریزد و همدردی کرده و برایشان از صبر و لطف خدا گفته و آرامشان می‌کند.

 

این مدرس دانشگاه همیشه به مناست‌های مختلف در موسسه مراسم برگزار می‌کند تا بیشتر در کنار خانواده‌ها باشد و از کمک معنوی به انها دریغ نمی‌کند. برپایی اردوهای مختلف در طول سال شاید به ظاهر موقت باشد اما تا مدت‌ها خستگی را از تن آنها می‌زداید.

 

قبادی پس از 2 سال و نیم تلاش توانست موسسه الزهرا را تشکیل دهد و روزی که به وی خبر تایید مجوزش را دادند بهترین روز زندگی‌اش می‌داند.

 

هنگام گفت‌وگو با این بانوی فرهیخته تنها انرژی در کلام و چشمانش دیده می‌شود، حتی بار مشکلات زیاد زندگی شخصی خودش نیز نتوانسته حس احسان و نیکوکاری را از وی بگیرد. نگاه‌های خیره شده به وی باعث شده میان کلامش اشک‌های زیادی برای آنها بریزد.

 

فرشته قبادی تشکیل این انجمن را از سال ۸۴ عنوان کرد و گفت: به این ایده رسیدم که با تاسیس یک انجمن خیریه کاری برای بچه‌های معلول ذهنی و خانواده‌های آنها که در شرایط بسیار بد مالی زندگی می‌کنند، انجام دهم و قدمی برای راحت‌تر شدن زندگی‌شان بردارم.

 

وی هدف شکل‌گیری موسسه الزهرا را ایجاد فرهنگ‌سازی در جامعه در این راستا که مردم بچه‌های معلول را به‌عنوان یک انسان و هم نوع خود دوست داشته باشند، عنوان کرد و افزود: شاید این کم‌ترین کاری باشد که هر کس می‌تواند انجام دهد اما برای این خانواده‌ها بسیار تاثیرگذار است و کمی از مشکلات‌شان را حل می‌کند.


این بانوی خیر آملی با اشاره به ثبت ۴۸۴ معلول ذهنی در موسسه الزهرا، تصریح کرد: سن معلولان این موسسه از ۲ ساله تا ۶۰ ساله است و بیش از ۸۰ درصد خانواده‌های آنها در وضع مالی بسیار بدی زندگی می‌کنند.

 

این روح‌های خستگی‌ناپذیر در شهر و کشور ما بی‌شمارند. کمیل‌هایی که سلامتی‌شان را در راه مهربانی می‌دهند و یا انسان‌هایی که تمام جوانی‌شان را در این راه فدا می‌کنند، شهر پر است از انسان‌های لبریز عشق.

 

در ادامه با یکی از بانوانی که تمام وقت خود را صرف کودکان نیازمند کرده و سال‌ها است روز و شب‌ خود را با خانواده‌های نیازمند می‌گذراند. چقدر این اسطوره‌های بخشش، پرانرژی و دوست داشتنی هستند و چه لذتی دارد گفت‌وگو با این ثروتمندان مهربانی.

 

افسانه اسدپور متولد 31 خرداد سال 46 در آمل، فارق التحصیل کارشناسی ارشد روانشناسی کودکان استثنایی که به مدت 12 سال  مشاور مرکز ناشنوایان، مددکار مدرسه استثنایی دین و دانش و مدیر مسئول بنیاد کودک است.

 

وی به تاسیس شعبه بنیاد کودک در آمل اشاره کرد و گفت: زمانی که در دانشگاه توحید مدیر گروه بودم در مراسمی در تبریز با دکتر کافی مسئول بنیاد کودک تبریز صحبتی داشتم، ایشان وقتی این روحیه و علاقه را در من دیدند، مشوق من برای تاسیس بنیاد شدند.

 

این بانوی خیر آملی با بیان اینکه از سال 83 شعبه بنیاد کودک را به صورت مددکاری در آمل تاسیس کردم و از سال 86 به صورت هیات امناء و رسمی افتتاح شد، ادامه داد: تا به امروز این بنیاد حدود 400 دانش‌آموز را در کل غرب استان از شهرستان نور تا بهشهر، تحت پوشش قرار داده است.

 
هیچ کودک با استعدادی بخاطر فقر مالی نباید از تحصیل باز بماند

مدیر مسئول بنیاد کودک آمل از سختی آغاز این کار گفت و تصریح کرد: از سال 83 تاسیس بنیاد کودک را در آمل آغاز کردم که مانند تمام کارها با مشقت بسیاری همراه بود. وقتی بچه‌ها را تحویل گرفتم جا و مکانی نداشتم و با ماشین شخصی وسایل بچه‌ها را به خانه‌هایشان می‌بردم که اکثر آنها در روستاهای دور افتاده بودند و گاهی نیمه‌های شب به خانه می‌رسیدم.

 

افسانه اسد پور انگیزه‌اش برای تاسیس این بنیاد را علاقه زیادش در کمک به دیگران بیان کرد و گفت: علاوه بر ویژگی‌های اکتسابی، الگویی مثل پدر مرحومم که در کارهای خیرخواهانه پیشگام بودند و از کودکی شاهد فعالیت‌های وی در این زمینه‌ها بودم بر من تاثیر بسیاری داشت.

 

این بانوی موفق آملی موسس تنها بنیاد کودک مازندران است و شعار بنیاد را اینطور بیان می‌کند: هیچ کودک با استعدادی بخاطر فقر مالی نباید از تحصیل باز بماند.

 

وی به اولویت‌های پذیرش بنیاد کودک اشاره کرد و گفت: در درجه اول کودکان و دانش‌آموزانی که یتیم و از لحاظ مالی ضعیف و از نظر تحصیلی قوی هستند و در درجه‌های بعدی پدر بیمار و از کار افتاده، معلول، متواری دائم، بالای پنج سال زندانی و مطلقه برای پذیرش در بنیاد کودک در الویت هستند که شناسایی این کودکان از سوی آموزش و پرورش و انجمن‌های خیریه انجام می‌شود.

 

اسدپور از موفقیت بچه‌های بنیاد در مراحل مختلف زندگی ابراز خوشحالی کرد و افزود: مدتی پیش یکی از بچه‌های بنیاد کودک زنگ زد و گفت فارق‌التحصیل شده و امروز یکی از مهندسان بسیار موفق کشور با وضع مالی خوبی است و حتی چند کودک را تحت تکفل دارد، از اینکه می‌بینم بچه‌ها بزرگ شدند و موفق خیلی احساس خوشحالی وصف ناشدنی دارم، خوشبختانه بچه‌های موفق بسیاری داریم که به بنیاد هم کمک‌های زیادی می‌کنند. 

 
من خوشبخت‌ترین زن دنیاهستم

وی خود را خوشبخت‌ترین زن دنیا می‌داند و می‌گوید: وقتی می‌توانی دل کسی را شاد کنی و شادی دیگران را ببینی احساس شادی می‌کنی، احساسی که قابل بیان نیست و اگر حواشی نباشند من خوشبخت‌ترین زن دنیا هستم و در کنار بچه‌هایم احساس شادی می‌کنم.

 

این بانوی خیر آملی در ادامه عنوان کرد: حرفی که به مردم و مسئولان دارم فقط همین است، مهربانی را اگر قسمت کنیم/ من گمان دارم به ما هم می‌رسد/ آدمی گر ایستد بر بام عشق/ دست‌هایش تا خدا هم می‌رسد.

 

اسدپور تنها رمز موفقیت خود را عشق عنوان کرد و گفت: من خودم را آدم موفقی نمی‌دانم اما دیگران که از موفقیتم می‌پرسند می‌گویم عشق، عشق به بچه‌ها، عشق به کار؛ تنها زمانی ایثار می‌توان کرد که عشق وجود داشته باشد.

 


 

 

کد مطلب: MTU5Njg2
 

آخرین اخبار
 

 
کیمیا سامانه